Chociaż szkołę podstawową Jerzy Kulicki, uczestnik programu Big Brother, ukończył ponad dwadzieścia lat temu, nauczyciele dobrze go pamiętają. Jego postać kojarzy się pedagogom z harcerstwem i nienagannym, chociaż czasami psotliwym, zachowaniem. Był typem obserwatora. Często wybiegał myślami poza szkołę, marzył...

   Grażyna Dubiel w "czternastce" uczyła Jurka języka rosyjskiego, a teraz jego synów polskiego.
  - Pamiętam tego diablika w oczach Jurka, taki błysk odziedziczyli po nim Maksymilian i Kamil. Jego młodość kojarzę z harcerstwem. Miał bardzo zgraną klasę, trzymali się paczką i chętnie wspólnie brali udział w różnych imprezach.
   Wakacje i ferie Kulicki spędzał na obozach, zimowiskach i biwakach. Druhna Grażyna Dubiel opowiada, jak na zimowisku w Siemianowicach Jurek razem z kolegami potrafili do rana grać na korytarzu w cymbergaja i mieli bardzo dużo energii.
   - Ten Jurek w telewizorze nie jest prawdziwy. On potrafi doskonale się bawić - uważa. - Telewizja źle go pokazuje.
   Kulicki był przeciętnym uczniem, nie było z nim jednak nigdy żadnych problemów. Lubił pomagać i opiekować się innymi. Do swojej żony, Marzeny, zbliżył się w trakcie jednego z harcerskich wyjazdów. Razem prowadzili drużynę, w której Jurek najpierw był przybocznym, a później drużynowym. Należał także do rady szczepu. Obecnie jeździ na obozy do Mrzeżyna, w sierpniu jest tam kwatermistrzem.

   O Kulickim w samych superlatywach wyraża się Barbara Włodarczyk, która przez kilka lat czuwała nad jego edukacją. To polonistka i jednocześnie wychowawczyni ze Szkoły Podstawowej nr 14. Odnalazła zdjęcia jego klasy, wykazy ocen, a także listę uczestników wycieczki do Muzeum Martyrologii w Radogoszczu z 1976 roku.
   Według pani Barbary, życie Kulickiego pokrywa się ze słowami wiersza Władysława Broniewskiego: "Nie głaskało mnie życie po głowie, nie pijałem ptasiego mleka. No i dobrze, no i na zdrowie, tak wyrasta się na człowieka".
  - Straciłam Jerzyka z oczu w połowie szkoły średniej. Kiedy zobaczyłam mojego ucznia w waszej gazecie, gdzie na zdjęciu był razem ze swoimi synami, bardzo się ucieszyłam. To cudowne, że potrafił stworzyć wspaniałą rodzinę. Widać, że dzieciaki są szczęśliwe.

  Jurek należał do tych uczniów, którzy nie brali udziału w bójkach, próbowali natomiast łagodzić napięte sytuacje.
  - Chyba pod tym względem się nie zmienił. Niektórzy mają do niego pretensje, że jest cukierkowaty. Ale on taki był, zawsze uczuciowy i wrażliwy. Jako polonistka kładłam nacisk na poezję, by wyzwolić u dzieci emocje. Jurek przeżywał treści, chociaż czasami, jak tak patrzyłam na niego z boku, to jakby był nieobecny i uciekał myślami daleko. Gdy inni szaleli, on wszystko analizował.
   Najlepiej szło Kulickiemu na lekcjach wychowania fizycznego i biologii. Chwalił go nauczyciel śpiewu. Z pozostałych przedmiotów był na "trójkę z plusem".

   Przez lata kolegą ze szkolnej ławki był Piotrek. To razem z nim Kulicki zdawał do szkoły lotniczej w Dęblinie. Niestety, nie przeszli końcowych egzaminów, co było dla Jurka wielką porażką.
   - Nikomu nie mówili, że jadą na egzaminy. To była ich wielka tajemnica - zdradza Barbara Włodarczyk.
   Teraz Piotr Najder nie utrzymuje już kontaktu z Kulickim, ale wspomina go bardzo dobrze, bo był koleżeński i dawał ściągać.
  - Ćwiczył zapasy, jeździł na turnieje - mówi Piotr Najder. - Trenował też karate i miał duże powodzenie u dziewczyn. Bardzo go lubiły...
   Barbara Włodarczyk rzadko ogląda program Big Brother, gdyż według niej taka forma telewizji to swoisty ekshibicjonizm. Swojemu uczniowi jednak kibicuje i ma nadzieję, że wygra, a szczęście przyniesie mu ulubiona żółta koszulka z herbem Pabianic. Już zaplanowała, że dla Jurka na powitanie przygotuje album z wycinkami prasowymi.